Luie wijven speklap

 

 Ik vind dat koken bést leuk maar t mot niet al te lang duren want ik heb geen geduld om in pannetjes te blijven roeren of erbij te blijven om te zorgen dat t niet aanbrand.

Anni flikkert wat int pannetje, zet t eierwekkertje en gaat op dr zuignap zitten. Na een minuut of 20 ga ik dan weer eens kijken hoe t is int keukentje.
Zet dit wijffie geen eierwekkertje dan kan t zo maar gebeuren dat er wat aanbrand... Anni verdwijnt dan in de wondere wereld van het internet, heeft een wegtrekker en geen flauw benul meer dat er wat opt vuur staat... ergens vaag denkt ze dan; góh ruikt lekker. Punt.
Uiteindelijk ruikt die s(n)ufferd dan een brandlucht...*zucht* het is niet de eerste keer dat ik een soepie laat aanbranden... en dit is niet bij wijze van spreken, geen kwestie van overdrijven, dit gebeurt gewoon int échie.
Dus eierwekkert is van levensbelang anders fikt de tent af.
Ik woonde tijdelijk in een studiootje in een voormalige klooster van 3 verdiepingen hoog, pak um beet iets van 15 studiootjes, je kent dat wel zo'n oud gebouw, enorme kiepramen, plafonds minimaal 3 meter hoog... en Anni ging spek bakken... tot t brandalarm afging, mosten we ineens allemaal naar buiten...vuurtje uit, tassie mee, paspoort & centen en rénnen! Sta je dan opt parkeer terrein met je medebewoners.... kheb t ff geblokt weet niet meer de brandweer daadwerkelijk is geweest...maar op de vraag: was dr an de hand? Kwam de reactie: iemand was spek ant bakken....
Oeps!
Welke randdebiel hangt er dan ook een melder boven een gasfornuis?! Stelletje idioten!
Afijn...luie wijven spek dus.
Oh nog wat over spek. Spek mot lekker knapperig, hard en donker van kleur zijn.
In een ver verleden heeft iemand mij een sudderspeklap voorgezet, dat t ligt te dedderen in boter, grijzig uitslaat ...dat je nog denkt na verloop van tijd komt er wel een kleurtje op en onstaat er wel een korstje.... nope, niet... zo'n flauw smakend grauw slap stukkie vlees... *ow kut ik denk weer in plaatjes...brrrrrrrrrr
Daar doet Anni niet an. Waar Anni ook niet aan doet is een prakkie bij speklappies. Das raar....spekreepjes mogen in een prakkie maar speklappen horen op een wit zacht broodje met een flinke lading Go-Tan Sweet Chili saus.... óf gewoon zo uit t vuistje *kwijl*
Wat ken dit mens lullen over een speklap hé?! 
Oké daar gaan we dan....
Minimaal 1 kg speklappen... er moet na het bakken nog wat overblijven voor de snackmomenten op een later tijdstip. Ze bakken tenslotte niet allemaal gelijktijdig knapperig en er moet geproefd worden...
Men neme de grootste bak/braadpan bij voorkeur gietijzer (die blijven goed heet)
Vul um voor de helft met een pak Blue Band, laten lichtbruinen, niet donker want dan ist niet lekker meer en mot je overnieuw beginnen.
En dan een halve fles zonnebloemolie erbij... tot kookpunt
In de tussentijd snijd je de speklappen in 3 hapklare brokken en kruid ze naar smaak, de mijne hebben een beetje van Verstegen Spekkruiden en een beetje van Annikruiden.
Schuif de brokken met zn allen int pannetje, de olie schrikt zich rot koelt af en moet weer aan de kook/bak gebracht worden. Opt moment dat t lekker pruttelt, laat je t op medium/laag pruttelbakken, zet t wekkertje, roert er ff door tot ze allemaal een ander plekkie hebben, wekkertje zetten etc tot je vind dat ze knapperig genoeg zijn.
Eigenlijk ben je ze ant frituren... wat doe ik nou moeilijk...
Das mijn Luie Wijven Spek