Rethymnon 12-06-2024

Ach wat zal ik zeggen twas nog donker toen ik eruit ging en dus net na 5 en t wordt 37° vandaag. Kans dat Anni op een strandbed terecht komt 0,0
Azzie dan voor dag en dauw int donker in je up opt balkonnetje zit, je verhaaltje al opt net hebt gezet... ist misschien wel leuk om van die oortjes gebruik te maken.
Thuis luister ik zelden muziek, daar heeft mijn hoofd het te druk met allerlei zaken en een muziekje op de achtergrond levert concentratieverlies en overprikkeling op. Dus hoewel ik gek ben op muziek, Spotify account heb met over de 1000 opgeslagen nummers luister ik alleen als mijn hoofd rustig is.
Wanneer ik dus bedenk om de oordoppen te pakken lijkt t erop dat ik in de relaxmodus ben beland. Ik doe de doppen in en zet mijn Chill-list aan... och wát heerlijk! Muziek!
Ik realiseer mij dus dat ik ontspannen ben en dat is een kadootje. Zoiets simpels als naar muziek luisteren is dan een hele grote strik om het kadootje. Ik voel me zo intens gelukkig! Vervolgens komt er een janknummer Perry Como voorbij mijn hoofd vult zich met muziek en woorden, mijn gedachten geven een nieuwe betekenis aan de gezongen woorden en mijn ogen vullen zich met onvergoten tranen, tranen van verlies eindigt in een snotterpartij. Hoe kun je je intens gelukkig en gelijktijdig intens verdrietig voelen? Ga ik verder niet over nadenken...t was ff lekker, lucht op, niet in blijven hangen en dóórrr want ik hoor dat mn vriendinnetje wakker is.
Bakkie! Neuzelneuzel... zegt ze: ik denk dat ik straks ff t zwembad induik...ga je mee? Gut wát een slim plan...maar ik twijfel nog.. we zitten op een soort pleintje...zou t daar niet een complete broeikas zijn? Dat mot je dan ff gaan proberen hè Anni!
Oké ik ga mee maar heb ff geen zin om te dobberen, ik pak wel een ligbed in de schaduw. Volledig ingepakt om alle verbrande velletjes tegen de vernietigende zon te beschermen plof ik neer....dat heeft niet lang geduurd...hóp weer terug en ff wat luchtigers an getrokken, ik lag in de schaduw er stond een klein windje en t was goed uit te houden.
T meissie lag lekker te weken in dr up, zwembad voor haar alleen, de rest van de bewoners waren pleitheine, privé zwembad dus
Ik stop mn oortjes weer in mn oren, geluid op vol vermogen en t ene lekkere nummer na t ander stroom mijn gelukshoofd in. Hoofd gevuld met muziek hoe geweldig! Lekker hoor....ohhh ik luister weer naar muziek, ik kan het weer aan! Jep...shufflestand...hóp komt mn janknummer weer... hé Anni lekker laten komen en voor de 2e keer eindigd het nummer met een snotterfestijn. Vragende blik van t meissie vanuit de badkuip, ik gebarend 2e keer snottersnotter en ik krijg 2 dikke duimen terug. Ze kent me...laat maar lekker janken tís zo weer over.
Als ze is uitgeweekt geef ik haar mijn oren om haar te laten luisteren naar een mooi nummer wat alle lege ruimtes in je kop vult.... Sash! 
Ik kijk ff later op als liedje is afgelopen...zit zij ook te snotteren... sorry! dat was niet de bedoeling... maar ja de tekst, deze triggerde haar.
We motten dan wel weer lachen om onszelf... zij daalt weer af in de plomp en ik stop de doppen weer in mn oren.
Toen het velletje van het meisje dreigde los te weken, de magen begonnen te knorren en de zon op zijn heetst was benne we maar naar binnen gegaan... t meissie ff plat, ik alvast ochtendperikelen hier neergezet...
1 middagperikel. Die bestond uit het arriveren van een politiewagen hiernaast waar een Tetterende Tandeloze Tokkie Turf het ergens niet mee eens was...
Besloten om 's avonds naar Hercules te gaan, stond niet op mijn favorieten-lijstje, wel op de van die andere en t was niet te ver lopen dus fijn als je een zere knie hebt. Niet gereserveerd, spitsuur want zonsondergang is zo mooi en dan is een tafeltje aan de boulevard een gewilde plek... dus laatste tafeltje achterin de hoek toegewezen gekregen, die tafel voor 4 wat verder voorin kon niet want we zijn maar met 2.... 2 tellen later, we zitten nét, en het tafeltje wordt toegewezen aan een stel.  Stel als in 2 personen...nou dan is de toon al gezet!
Tafeltje in de verdomhoek dus, net voor nog wat ...nou weet ik eigenlijk niet precies wat er achter mn rug stond maar bij binnenkomst registreerde ik een soort van personeelstafel en wat meuk op de achtergrond...tafeltje stond schuin opgesteld en tafeltje was vooral hóóg! was ik 10 cm korter geweest had ik een kussentje nodig gehad...of ik had t eten zo van mn bord mn mik in kenne schuiven. We waren het beiden eens dat het een aggenebbische pestbende was, de laatste opknapbeurt zal rond 1990 zijn geweest vermoeden wij... óók fijn zo'n keukendeur met klapdeuren want dat is zo lekker rustig an dn oortjes...
De reviews op Tripadvisor geeft aan: nr 6 van de 337 resto's in Rethymnon.
Nou dan mot t vreten wel verdomd goed zijn want aan t interieur kan t niet liggen. 

Ik bestel een Lasagne al Forno (met spinazie & feta) en t meissie een Souvlaki... Mijn schaaltje komt niet blubbend van de hitte voor mijn neus wel ligt er een mooie laag olie op, de spinazie en de feta was aan 1 kant wel aanwezig en aan de andere kant niet op 2 van de 12 verdwaalde blaadjes na. Ik laat de helft staan, ik zit vol.
Die andere zal ook niet naar huis schrijven over het kippie op een stokkie, de patatjes worden voorzien van een spuit mayo aangeleverd door de buurman links, die ook in Blue Sea logeert en de salade blijft onaangeroerd.
Bij het weghalen van de borden komt natuurlijk de vraag waarom nog zoveel over? Ik ga geen gesprek aan over een m.i. hopeloos geval en zeg: 'is teveel'. Waarop de beste man zegt: volgende keer zeggen dan laat ik de spinazie weg.... Já! Dát zal best een impact hebben! 12 spinazieblaadjes minder *zucht*
We vragen om de rekening gelijktijdig met de buren, wij krijgen beiden nog een toetje van het huis: schaaltje met een soort van grauwe griesmeeldriehoekjes samen met stukjes watermeloen...
Dat ik geen flauw idee had waar t griesmeelspul naar most smaken! Ik kon t niet thuisbrengen en van de combi snapte ik ook geen reet... ik was er klaar mee dus ik schuif t bordje van me af waarop de buurman vraagt:
klaar? niet meer? 
Nope!
Mag ik dan?
Hé leef je uit, ik geef het schaaltje en de buurman is nog even wat langer gelukkig met zijn watermeloentjes, ook bij hun blijven de grauwe griesmeeltjes liggen...zij snappen het ook niet.
Binnenkort ff review op Tripadvisor zetten.
Been there done that never again!
De slofsessie richting huis begint met wederom een noodstop halverwege bij de supermarkt, melk, cola, water en nog 2 muggenstekkerts.
Anni mot nog ff langs Janus om de taxi voor morgenochtend 8 uur naar de markt te reserveren want no way dat Anni² in die hitte de wandeling naar/over de markt en trug naar huis. Onderweg besloten om te gaan Vampieren, overdag dutje verstopt en in t nachtelijk uur vliegen we uit om een happie en een sappie te doen.

Op t terrasje thuis zitten de Tut, de "Twee Uut Twente"... 

Tut van Tut, 1.55 hoog bleek bij Hercules op twee kussentjes te hebben gezeten...dat U even weet dat ik niet overdreef toen ik het over hoge tafeltjes had.

We schuiven ff aan voor een sappie in de relatieve koelte van de avond. 
Na een dik uur Twents te hebben aangehoord Tuutten onze oren en storten, na trappetje op trappetje af, trappetje op naar huis ter bed...
23.30 dat Vampieren zit ons niet (meer) in het bloed.