Rethymnon, 07-06-2024 De Grote Verplaatsing

 ...wekker 2 is afgegaan...nu nog wachten op wekker 3... zodat ik um kan uitmeppen want Anni was natuurlijk al een uur voor de wekkers wakker....én er natuurlijk uit. Het risico dat ik terug in slaap donder en alsnog dwars door alles heen meur is te hoog...
Inmiddels tussen dit schrijven door, heb ik die andere al aan de foon gehad, dát was dus wekker 4....dan ist nu tijd geworden voor wekker 5: de douche! Dan ga ik nog ff 'lossen' tenminste dát stond op de planning int hoofd... dat hoef ik eigenlijk niet te plannen want dat zit bij Anni ingebouwd...wakker, koffie en 2 uur de tijd om 'ff naar mn 'kantoor' om te lossen, en de dag kan beginnen. Nou vandaag dus ff niet...ze hebben daarbinnen erover vergaderd en besloten dat ze heden ochtend staken. Ik zal dus pas in Rethymnon mijn ochtendritueel kunnen volbrengen. De gedachte alleen al om in het vliegtuig óf nog veul erger op een Grieks toilet mijn eten van de vorige dag te dumpen zorgt voor een hó!houwertje daarbinnen. Hé Anni heb die dingen voor de vorige terugvlucht mogen aanschouwen, kwestie van de lucht volgen, deur open trekken, dichtknallen en denken 'ik hou t nog wel 4 uur op'. Godzijdank voor die rare hersenpan van mij want Anni ging gewapend met Toiletseatcovers, schoonmaakdoekjes, wegwerpwashandjes & papieren zakdoekjes in haar handtasje vandaag op pad. Dit soort dingen stonden dus op mijn 'weken van te voren kopen-lijstje'. Een slimme meid is op een sch**tpartij voorbereidt. Nou afijn, nu jullie dit weten...kijken jullie met hele andere ogen naar mij. Komp nooit meer goed denk ik zo... Dan gaan we de strijd aan met het volgende gezeik: heb ik alle papieren, gaat het goed...kom ik ooit in dat vliegtuig terecht, ist koffertje niet te zwaar... Hé das ook weer een verhaal apart... heb ik via de Vriendenloterij zo'n kofferweegschaal gewonnen, hartstikke handig natuurlijk dus koffert eraan gehangen...wat denk ie? 35 kilo! Húh? Kennie... Anni ken geen 35 kilo zo ffies optillen en zoveel zit er niet int koffertje. Ik mag maar 20 kilo mee want anders bijbetalen. Doen we niet....dus personenweegschaal erbij, ik erop, koffer erop...wat denkie??? 228,7 kilo Typisch gevalletje van samenspannende weegschalen hoor! Dus Anni nog ff snelsnel een nieuwe weegschaal gekocht...en jawel hoor...16,5 kilo! Pft Dus koffert was niet te zwaar, inchecken ging feilloos en dan mot je natuurlijk weer je hoge gympen uit bij de douane...sta je daar met je afgezakte pantykousjes, zo krijg ik nooit verkering. Ga je door de scan motten ze je natuurlijk weer hebben...ff apart voetjes op de voetenstickertjes op de vloer, armpjes wijd... en jawel hoor: niet meer doen hoor mevrouw! Die opgerolde mouwen kan echt niet.... hé de vorige keer was het t zakdoekje in mn broekzak...mánmánmán mot je mij hebben? Uiteindelijk belanden we dan toch int vliegtuig...Anni houdt het nog een uur vol en hoppa! comaatje tot half uur voor de landing. Ervan uitgaande dat wij nog een dikke anderhalf uur mogen hobbelen in een bus langs allerlei resorts om mensen af te gooien alvorens de boulevard van Rethymnon op te rijden én met mijn survivalkit "how to survive in the Greek Toilets" wordt het nu toch wel noodzaak voor een druppelsessie...en dat ging wonderbaarlijk goed. Door naar de band voor t koffertje ondertussen verwoed moeders bellen maar kreeg alleen een Automatische Griekse vrouw aan de lijn die steeds hetzelfde herhaalde en wat ik telkens niet begreep. Dus moeders ff gerustgesteld met t toestel van die andere. Door naar de stand van Cor & Don waar het vrouwtje ons naar een personenbus leidde en die linea recta naar Rethymnon reed....zjoefff feilloos voor het hotel afgezet, ik deed nog een onhandige poging om in de armen van een Griek te vallen bij t uitstappen maar dat beviel niet, dus koffer gepakt en ingecheckt....helaas onze beoogde zelfde kamer als 2 jaar terug, nummertje 54, was al bezet dus nu zitten we met een schaduwbalkonnetje aan de zijkant/zijstraat met een klein streepje zee zichtbaar. Nu met temperaturen van 32° en hoger is dat zeer welkom. Spullen gedumpt nog een halfslachtige poging om de kofferts uit te ruimen maar Nostos riep ons.... het lekkertje verwelkomde ons met een stevige warme handdruk en een 'welcome back'... ik zei nog dat we onze komst hadden aangekondigd op FB waarop hij antwoordde "my wife answers all the FB comments"... gut! weer een droom aan diggelen 😂 Heerlijk gegeten maar moet zeggen...t was nét iets anders/minder dan de vorige keer & prijzen zijn omhoog... hmmmm Om de hoek nog ff de supermarkt geplunderd en toen weer in de hitte trug naar huus om ff bij te kommen, uit te pakken en rond te lummelen...of we nog een dutje hebben gedaan weet ik niet meer, maar het zal best. Want deze 2 meissies kenne knorren hoor! Uiteindelijk ging de maag ook weer knorren en aangezien geen puf én er een nieuw resto naast ons huus zit wat uiteraard uitgeprobeerd moet worden 'want altijd handig toko next door' stapten we daar binnen, mooi verhoogd plekkie, vang je veel noodzakelijke wind en heb je overzicht...de pizza lucht drong mijn neus in....ik had opt internet een fotootje van de Bolognese zien staan dus maag wist al wat t ging eten en t andere meissie ging voor de Crunchy Chicken Bits.... een hele leuke benaming voor kleine Wiener Schnitzeltjes bleek... Heaven must be missing a chicken... zit je dan met je bordje pasta te gluren naar jouw favoriete schranserij. Spijt als haren op mijn hoofd maar pastaatje was wel lekker én te veel...dus restant int bakkie mee voor de lunch van morgen en ik weet mijn avondmaaltje al voor morgenavond. Ist al morgenavond?