2.38 zucht, kreun en drentel

 ....môgge...
kben alweer wat nachten van slag... t kind ook, mijn mannetje Gibbs dus.
Mannetje Gibbs is ouwe lul, 13x 7 = 91... we zijn een leuk setje hoor, overdag... 's nachts ist tegenwoordig wat minder...
Ik:
a) ben chronisch vermoeid, er zitten nl óók wat nadelen aan die kankerbestrijdingsmiddelen
b) heb sowieso slaapapneu, dus dan kom je al niet heel diep in slaap, heb wel zo'n masker maar daar ga ik van 'hyperventileren' of stop ik met ademen terwijl ik nog wakker ben dus staat dat ding nu stof te vangen in een kassie want ik ga liever dood als ik slaap dan wanneer ik wakker ben.
c) heb verduisterende gordijnen én de hele slaapkamer, incl plafond donkergroen geverfd. Als licht uit is ist ook écht dónkerdonker want zodra t licht wordt denkt mijn hersencel dat t een vogeltje is en gaat fluiten, daardoor worden mijn oren getriggerd en vervolgens gaan mijn luiken open...en is er geen houwen meer an
d) heb overdag zo rond 14.30 wegtrekkers, dan ben ik ineens wat tijd kwijt. Prettig om achterstallige slaap in te halen maar om nou te zeggen je komt er zo lekker van in een ritme... mwah. 
e) heb een Gibbsje die sowieso oog mist en dat andere oog is ook slecht en kijkt hij door alsof hij een zonnebril op heeft...en hij is dovig.
Mijn sukkeltje is 13 en sinds zijn oogje bij de dierenarts is achtergebleven is hij onzekerder en aanhankelijker geworden...
Waar ik vroeger de deur achter mn reet dichttrok en riep: tot straks. Vertel ik hem nu 'ik ga ff boodschapje doen en als ik er wat over te zeggen heb kom ik altijd terug bij jou, tot zo!' dan zorg ik er ook voor dat ik de deur met veel herrie op slot doe, ten teken dat ik t pand verlaten heb. Doe ik dat niet dan is hij mij kwijt en gaat lopen lopen blaffen. Hij is mij al regelmatig kwijt als ik ín huis ben. Dan ben ik van de bank opgestaan terwijl hij lag te slapen en in de slaapkamer was aan t opvouwen ofzo...dan mot ik tegen hem gaan lullen om te laten horen waar ik ben.
Buiten kan hij mij, loslopend, zo voorbij lopen denkend dat ik een boom ben...
Loopt t kind ant lijntje dan wil hij links van mij lopen dan kan hij met links naar buiten kijken en rechts weet hij dan dat ik naast hem loop. 
Als meneer op de bank wil óf eraf...heeft hij tegenwoordig een opstapje in de vorm van een poef bij de bank en een mini-stoeltje bij t bed, de hoogte is blijkbaar moeilijk in te schatten voor hem. Staat de poef er niet dan komt er een gefrustreerde blaf. Als t in de slaapkamer te donker is om t stoeltje te vinden dan volgen er héél veel zucht- en kreun geluiden en dan roept Anni: ik kom je redden! 
Jaja t is wat met t Gibbsje... 91 en je weet hoe dat gaat hé met ouderen...die motten vaker pissen en beginnen te mompelen.
Zo ook mijn mannetje. Nou mompelt hij al zijn hele leven maar overdag kan ik er beter wijs uit dan 's nachts...plassen, knuffelen, snoepje of eten/slobberen...het is meestal 1 van die 4.
's nachts is het 1 van de 2: plassen of slobberen dat wordt door manlief aangegeven door een hoop gezucht en onrustig gedraai. Waar hij voorheen van het bed afsprong gaat dat niet meer in het pikkedonker dan kan pikkebaas de stoel niet vinden... nu heb ik al een wit handdoekje, als lichtbaken, op de stoel gelegd  en een lichtgekleurd badmatje vóór t bed om te voorkomen dat hij zijn nek breekt maar alle moeite ten spijt...
Als t kind zucht en kreunt dan zucht en kreunt Anni ook... 'wat ist vent?' mot je plassen? Slobberen?'  Op de tast vind ik dan t lichtknoppie... t Gibbsje dan weer erg blij met t lichtje, ik wat minder... maar dan constateer ik toch regelmatig dat hij óf met zijn neus richting gordijnen of voeteneind staat... Ik laat um nog zoveel mogelijk zelf doen maar dan doen we het wel 'samen'.
Samen doen? Ik dirigeer hem richting stoeltje, leg mn hand op zijn billen en zeg 'samen' dat geeft um dat extra vertrouwen dat hij voor de stoel staat en op 'ja ga maar' springt hij dan via stoeltje op de t badmatje... en dan begint het gewandel door t huis...wat natuurlijk ook donker is...ik hoor waar hij is aan de nageltjes op t laminaat... er staat inmiddels ook een bak water in de slaapkamer op een vast plek maar das blijkbaar ander water dan die waterbak in de keuken. De hele hal wordt regelmatig voorbij gelopen en dan staat hij in het eetgedeelte... of hij staat met zijn neus in de hoek bij de deurscharnieren te wachten tot 'simsalabim open U'... gaat um nie worden nie.
Dus als kind wakker, Anni wakker... want kind mot ook weer naar bed, ik hoop altijd op een slobberpartij maar t word steeds vaker 'tuinplassen'... Tuinplassen want gij denk toch nie dak midden in de nacht mn hele hebben en houwe antrek omdat meneer de boom aan de overkant mot hebben? Soepjurk over mn hoofd, voordeur vant slot en hóp! Tuinplassen! Dat kan nog weleens duren want op welk van de 24.853 hederablaadjes zal ik nou eens gaan plassen? Dubdubdub...hij drentelt dan heen en weer...zal ik mn linker of rechterpoot optillen...links, rechts, nee links of toch??
*zucht* kouwe poten, muggen om mn kop...kmot nou zelf ook pissen... koffiecelletje is inmiddels ook wakker, negeren trug naar bed óf hoelaat ist? Zal ik? Gutkeleertje nou ben ik wakker... teruggaan kan ik wel vergeten alst kind mot tuinplassen.
Met slobberen kan ik op de tast t lichie an en uit doen... met tuinplassen ist afhankelijk hoe snel en hoe koud het buiten is... 
Dan hebben we ook nog de variant snuiven, gebeurt niet vaak maar deze week toevallig wel... met snuiven mot ik snel zijn, héél snel...snuiven betekent kotsen. Dus das lichtknop, dekbed, hond, grond, gó! Terwijl hij zijn binnenste buitenkeert, sta ik um te aaien 'goed zo vent, gooit t er maar uit' terwijl de slierten gal zich int badmatje nestelen.... *zucht* matje int douchie, morgen zien we wel verder. Nú ff niet!
Nou en dit verhaal dus al vanaf maandag zo'n beetje... onrustig kind, t was natuurlijk ook ineens 'zomer' dus dan wordt 'óh moeder wat ist heet' aan de lijst van 5 toegevoegd en dan heb ik een hijgend hondje op bed... dan moet de plafondventilator an... eenvoudig toch... of je nou een lampknoppie indrukt of een ventilatorknoppie... ware het niet dat het alziend oog op de plafondventilator aan de andere kant zit dan waar mijn bed staat *nooit over nagedacht, tot je in je nest ligt*  Dus als Gibbs gaat hijgen, gaat Anni met haar armen zwaaien om de afstandsbediening contact te laten maken met 'het oog'. Nou heb ik een spiegelkast, dus het contact maken met t oog aan de andere kant word iets makkelijker maar het blijft ochtengymnastiek dat gezwaai met je armen... gisteravond nog een spiegeltje opt ander kassie gezet in de hoop dat viavia het middernachtelijk bewegen tot een minimum beperkt kan worden... en zo waar... het zwaaien is over.... afstandsbediening naast kussen oppakken zwaai naar rechts, links, druk druk druk druk...en sjoefsjoefsjoef... lekker hoor.
Dússsssssssssss...de hele week gebroken nachten, en niet alleen door t Gibbsje, onderschat het ratelend hoofdje niet, resulteerde in 2 wegtrekkers gister op de bank, 1 rond 11 zittend op de bank, poef wég en de ander rond 1430 toen was ik zo verrot dat ik, tegen mijn gewoonte in, maar op de bank ben gaan liggen. Dus dan verschuift de bedtijd van 2100 naar 2230, inclusief leestijd wordt dat dan al snel rond 2330 voor de oogleden zuidwaarts trekken. Vóór t naar bed gaan kind nog ff laten tuinplassen dan weet ik zeker dat hij er voorlopig tegen kan.
Zou je denken... helaas... 2.38 zucht, kreun en drentel... warm?slobber?plas?Anni zit op de bank dit verhaal in mekaar te flansen met kâuwe poten...PLAS! Terwijl ik de laatste zinnen typ is mijn man vanaf zijn slaapplek op de grond richting bed gelopen zich niet bewust dat ik achter hem op de bank zit....ik zeg: ik ben hier mannetje... hij komt teruglopen, staart me aan...ik vraag: naar bed? en hóp mijn man verdwijnt richting slaapkamer...ik ga er toch maar weer achteraan want 3 uurtjes slaap is écht te weinig.