BabblAnni

Gister 'ff' pa verhuisd van het ziekenhuis naar het revalidatie centrum hier om de hoek. Eerst nog ff naar de oogpoli (controle na staaroperatie) om 10 en dan om 11 in Humanitas... Dus Anni om 09.15 richting zknhs, tassie inpakken, pa ophalen om naar de oogpoli te gaan. 09.20 belt pa dat hij al op de oogpoli is dus gelijk door daar naar toe. 10.45 loopt verpleegster van de afdeling binnen mét ingepakte  tas, ze willen erg graag van hem af...de afgelopen week is een drama geweest, pa was erg lastig vonden ze want pa kan nl niets zelf, pa moet om de haverklap plassen, kan nergens zelf bij en is afhankelijk. Bovenlijf pijn, linkerarm werkt niet naar behoren, rechter in het gips en zelfstandig staan kan hij ook niet laat staan lopen. "Wat wilt U nu weer???" Begrip is ver te zoeken daar. Pa is de rolstoel-taxi gezet en ik naar Humanitas waar moe al stond te wachten. Bij aankomst heeft pa een schitterend uitzicht én een bed. punt. Pa kan niets, lezen gaat niet wa...

22 juli 2014 14.45 mijn telefoon gaat... Hé pa! ..ehm nou ik ben niet je pa....maar ik ben wel bij hem... niet schrikken maar hij is gevallen met de scootmobiel....hoek Grindweg/Duivenpad Terwijl de goede man zegt: we hebben voor alle zekerheid de ambulance gebeld...hoor ik de sirenes.... dus ik zeg: ik hoor de ambulance, ik kom eraan! Anita was er ook dus we springen in de auto en scheuren de wijk uit...2 minuten later arriveren we bij Pa, de ambulance, en 2 behulpzame mannen. Pa heeft pijn in zijn rechterschouder en kan niet op zijn rechterbeen staan... Pa verdwijnt de ambulance in voor nader onderzoek.. Anita maakt de uiterst slimme opmerking: hebbie de frituurpan uitgezet?  ehmmm neuh... met gillende bloedspoed weer naar huis gescheurd, pan uitgeknald en weer terug...en daar staan we dan.. wat moet je nou met die scootmobiel want dat hij er zelf nog op naar huis kan rijden is uitgesloten... Pa met de ambulance naar het ziekenhuis, Anita op de scootmobiel naar moeders en ik int ...

  04.47 uur Zó! Laat de zaterdag beginnen! Ben al buiten weest met beestenspul en zit nu op de bank met mijn powerbreakfast & bakkie leut. Ditmaal niet de bovenbuuf maar als je al om 21.00 in coma ligt en smiddags al een roesje in het ziekenhuis hebt gehad, dan ben je dus wakker op dit tijdstip... Ik moest gister voor een slokdarm echocardiogram en aangezien ik tegenwoordig een mietje ben...wil ik een roesje, punt Uitslag komt volgende week. Plakkers op je lijf...ohja en knijper op je vinger... maar Anni had nagellak op dus géén meting. Dan maar op Uw teen...hmm ook al zo leuk gelakt... uiteindelijk belande het knijpertje op mijn linkerpink want daar heb ik tegen mijn bank aan gemept toen de lak nog niet droog was, dus een mooie opening om te meten... Dan wordt je keel verdoofd met een smerig goedje waardoor je wat moeilijker gaat slikken. Dan zegt het vriendelijke personeel: áls u straks slijm produceert...uitspugen níet inslikken. Natúúrlijk! Gaat U alvast maar op Uw zij li...

Net ff wat ouwe meuk uit de tuin gerukt, coniferen terug gesnoeid, onkruidjes tussen de stenen vandaan gehaald, planten in de aarde gezet en geveegd...allemaal omdat ik vanochtend bedacht dat ik Gibbs zijn zwembad ff ging schoonmaken en vullen met water zodat hij met de waterballonnen kon gaan spelen....maar dan moet ik eerst ff vegen anders wordt het een modderballet... en voor je t weet, sta je weer met je reet omhoog aan dood spul te rukken (hmm nu ik die laatste zin terug lees.... ach welnee, lekker laten staan) Afijn, nu op de bank TdF aan het kijken, met Gibbs want zwembad wel schoongemaakt maar nog niet gevuld, straks als de zon uit de tuin is gaan ik nog maar ff badje vullen en plantjes sproeien. Nu geen tijd meer want zo komt Bjorn mijn pruik snoeien

ZÓÓÓÓÓÓ!! Morgen afspraak bij neuroloog in het SFG....dus nog niet met de auto...Anni gaat van haar geloof en gaat met het openbaar vervoer... áls ik ergens een hekel aan heb dan is het dát wel, t grenst meer aan diep gewortelde haat...een traumaatje van járen terug toen ik nog geen rijbewijs had en met bus, trein én tram naar mijn werk in Den Haag moest....je kent dat wel... aansluitingen die niet op mekaar aansluiten, ongewenste luchtjes, ik voel me net een sardientje in ee n blikkie...én ik ben afhankelijk, een grotere gribus bestaat er niet... Zodoende gebeurde het dat ik even op OV9292.nl ging kijken om mijn route te plannen.. (even ter verduidelijking, ik wéét de kortste route maar het gaat mij om de aansluittijden) Dan zegt OV9292: loop naar de tram, stap uit bij het Eudokiaplein en ga 18 minuten lopen naar het ziekenhuis... 18! ....  gasp-emoticon Er stopt een tram voor de deur bij het SFG én die tram heeft een halte op nog geen 5 minuten van het Eudokiaplein... je loopt ...

  Voor de MRI moest natuurlijk eerst een naaldje geplaatst worden voor de contrastvloeistof, prikken in mn arm is sowieso een probleem na de chemo's dus dan prikken ze op je hand, iets pijnlijker maar t gaat beter dan in mijn arm, vandaag dus niet... terwijl hij de verkeerde geprikte naald verwijderd en er een gaasje op doet en het gaasje rood kleurt bedenk ik me dat ik bloedverdunners heb gehad *zucht* Zowel links als rechts een verbandje op mn hand word ik door de gangen geduwd, want zelf lopen kan/mag natuurlijk niet.... is maar goed ook want t was een aardig stukje stiefelen geweest naar de MRI Ik bekijk dat MRI apparaat en vraag me af of ik er wel in pas... Das best een kleine ruimte waar dat "lijfje" van mij in werd gepropt, armen raakten de zijkant...masker over je hoofd, koptelefoon op en neus op nog geen 10 cm afstand van de bovenkant..... NOU ik kan jullie vertellen dat ik na een volle minuut op de alarmbel heb gedrukt.... echt claustrofobie is mij nu niet mee...

19 mei 2014 Wát een kutnacht, hondsmoe, en dan niet kunnen slapen...gapen tot de tranen over je wangen rollen, niet aan het malen maar gewoon niet kunnen slapen, een paar keer eruit geweest, als een zombie... ik knal overal tegenaan, en merk nu ook dta ik niert meer norfmssl blinf ksn .ttypne.... ben megt ded boefndte regls sl een eikke 3 minuuten bexig, iemnwf enif ideee wt er mis is met mij? 22 mei 2014 NOU... dan ga je voor een MRI-SCAN.... en voor je t weet eet je buitenshuis en heb je een ander bed en uitzicht op Rotterdam Centrum.... De verwachtte MRI-scan werd een bezoekje aan de neuroloog.... om mijn leed te verzachten vraag ik jullie allemaal om even mee te doen...knijp je ogen stijf dicht, laat je tanden zien, steek je tong uit en zeg AAAAAAAA.... nu ben ik niet de enige meer die vanmiddag voor gek zat.... die oefening, gekietel onder mijn voeten, blindelings mijn neus aanraken en nog meer van dat soort gein resulteerde in: NOU mevrouw, bloedprikken, CT scan, MRI is niet mog...